Zespół Cushinga

Zespół Cushinga jest miłym dodatkiem do literatury przedmiotu, który pozostaje jednym z najtrudniejszych i najtrudniejszych w endokrynologii. To właśnie z powodu tych wyzwań prawie co roku coroczne spotkanie Towarzystwa Endokrynologicznego obejmuje jedną lub dwie sesje poświęcone zespołowi Cushinga, guzy nadnerczy lub gruczolaki przysadki wytwarzające kortykotropinę (choroba Cushinga). Kompleksowa, jak również krytyczna ocena tego, co nowego w tej dziedzinie, jest zatem dość aktualna. Ta książka jest dość aktualnym i dobrze zaprezentowanym przeglądem klinicznej prezentacji, diagnozy i leczenia zespołu Cushinga i została napisana przez niektórych czołowych ekspertów w tej dziedzinie. Pochodzi z Centrum Medycznego Uniwersytetu Vanderbilt, które przez lata było jedynym ośrodkiem akademickim po tej stronie Atlantyku, gdzie przeprowadzono badania endokrynologiczne poświęcone prawie wyłącznie badaniu podwzgórze-przysadka-nadnercza. Praktycznie wszystko, co wiemy dzisiaj o badaniu diagnostycznym i leczeniu zespołu Cushinga, opiera się bezpośrednio na wiedzy uzyskanej w Nashville lub pochodzi z niej przez jednego z dwóch gigantów w tej dziedzinie, albo doktora Granta Liddle a, albo doktora Davida Ortha . Ponadto niektórzy z dzisiejszych liderów badań podstawowych i klinicznych nad zespołem Cushinga zostali przeszkoleni w Vanderbilt i są współautorami tej książki.
Książka rozpoczyna się od przeglądu fizjologii osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Taka recenzja jest niezbędnym elementem każdej książki, która obejmuje testy diagnostyczne zespołu Cushinga. Jednak ten rozdział nie przedstawia kompletnej historii; ponadto znacznie się pokrywa z rozdziałem dotyczącym gruczolaków wytwarzających kortykotropinę. Bardziej kompleksowe omówienie działań glikokortykoidów byłoby mile widziane. Rozdział dotyczący objawów klinicznych skorzystałby z włączenia większej liczby zdjęć i odwołań do nowszej literatury dotyczącej objawów naczyniowych i ortopedycznych oraz nietypowego zespołu Cushinga. Dokonano doskonałego przeglądu psychiatrycznych objawów zespołu Cushinga, które są często pomijanym elementem tego zaburzenia.
Rozdziały dotyczące oceny diagnostycznej i metod testowania, według Newell-Price i Besser oraz odpowiednio Nicholsona i Workmana – liderów w tej dziedzinie – są znakomite. Od połowy lat 80. ubiegłego wieku nie przeprowadzono kompleksowej oceny stosowania testów hormonów steroidowych w diagnostyce zespołu Cushinga. Wiem, że od tej chwili będę często odnosił się do tych rozdziałów. Rozdziały następujące po tym, dotyczące ektopowego i korowo-nadnerczowego zespołu Cushinga oraz leczenia chirurgicznego i innych, są kompleksowymi przeglądami ich tematów, chociaż wprawdzie niektórzy eksperci w tej dziedzinie nie zgadzają się ze wszystkim, co się w nich mówi.
Jak w każdej książce wielorakiej, istnieją różnice w stylu, jak również w opinii (np. W odniesieniu do właściwego poziomu kortyzolu o północy). Ale książka stanowi także pierwszą poważną próbę od wczesnych lat osiemdziesiątych, aby zebrać pod jednym przykryciem różne aspekty tej fascynującej choroby. Ostatecznym sędzią każdej książki jest jej publiczność; publiczność tej książki nie jest ekspertem w tej dziedzinie, ale raczej współpracownikami w praktyce, lekarzami ogólni i endokrynologami w praktyce Polecam je z całego serca. Proponuję tę książkę również pacjentom z zespołem Cushinga, a także lekarzom akademickim, którzy są zainteresowani klinicznymi i molekularnymi badaniami tego zaburzenia, zarówno jako pierwszy krok, jak i jako przewodnik po zawiłościach i kontrowersjach związanych z diagnozowaniem i leczeniem choroby. endogenna hiperkortyzolemia u ludzi.
Constantine A. Stratakis, MD, Ph.D.
Narodowy Instytut Zdrowia Dziecka i Rozwoju Człowieka, Bethesda, MD 20892-1862
[email protected] nih.gov
[przypisy: minerały z morza martwego, lekarz do spraw męskich, pharmatech ]
[przypisy: sanatorium kolejka oczekujących który numer, sytuacja kryzysowa definicja, parasine plus ]