Wpływ zalewania czynnikiem stymulującym tworzenie kolonii granulocytów na wynik chemioterapii z powodu ostrej białaczki szpikowej czesc 4

W ciągu 3,5 roku rekrutowano 655 pacjentów, z których 640 można było ocenić. W sierpniu 2002 r. Miało miejsce 445 zdarzeń, jak określono w odniesieniu do przeżycia wolnego od zdarzeń, a 407 pacjentów zmarło. Wszystkie analizy przeprowadzono zgodnie z zasadą zamiaru leczenia, ale wykluczono 14 niekwalifikujących się pacjentów (7 w każdej grupie), podobnie jak 1, który został utracony w 3 dniu obserwacji i którego dane nie można było zatem ocenić. Powody niedopuszczalności były błędne rozpoznanie (nowotwór limfatyczny) u ośmiu pacjentów i mielodysplazja w sześciu. Regresja logistyczna została wykorzystana do analizy wpływu G-CSF na wskaźnik całkowitej remisji, podczas gdy test log-rank i analiza regresji Coxa zostały wykorzystane do analizy różnic między dwiema grupami w odniesieniu do całkowitego przeżycia, przeżycia wolnego od zdarzeń, i przeżycie wolne od choroby. Analizy te zostały wykonane przed i po dostosowaniu do wieku, kategorii ryzyka i statusu przeszczepu podczas pierwszej pełnej remisji (jako współzmiennej zależnej od czasu). Konkurencyjną analizę ryzyka zastosowano do obliczenia skumulowanego konkurującego ryzyka niepowodzenia leczenia u pacjentów z całkowitą odpowiedzią (definiowaną jako nawrót po całkowitej remisji i śmierci podczas pierwszej pełnej remisji).
Częstości odzyskiwania hematologicznego po cyklach i 2 analizowano aktuarycznie i porównano z zastosowaniem testu log-rank. W tych analizach dane na temat pacjentów były cenzurowane w chwili śmierci lub na początku następnego leczenia, jeżeli nie nastąpiło jeszcze przywrócenie hematologiczne. Wszystkie podane wartości P są dwustronne.
Wyniki
Charakterystyka pacjentów i przestrzeganie leczenia G-CSF
Od marca 1995 r. Do stycznia 1999 r. 319 pacjentów przydzielono do chemioterapii indukcyjnej bez G-CSF, a 321 pacjentów przydzielono do chemioterapii połączonej z G-CSF. Z czasem analizy danych mediana okresu obserwacji wynosiła 55 miesięcy, a 90 procent pacjentów obserwowano przez ponad 40 miesięcy. Trzynastu pacjentów zginęło w wyniku obserwacji lub były ostatnio obserwowane ponad rok przed analizą. Spośród tych 13 pacjentów 7 obserwowano przez ponad trzy lata.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów z ostrą białaczką szpikową (AML). Te dwie grupy leczenia były równomiernie dopasowane pod względem różnych czynników, w tym przypisania do terapii postindukcyjnej (Tabela 1). Jeśli chodzi o grupy ryzyka prognostycznego, większość pacjentów należała do kategorii ryzyka standardowego, a około 20% do kategorii ryzyka niekorzystnego (Tabela 1). Tylko około 7 procent wszystkich pacjentów przedstawiało prognostycznie korzystne AML.
W cyklu 1, G-CSF nie został podany 16 z 321 pacjentów, którzy zostali przypisani do otrzymania G-CSF; leczenie G-CSF było opóźnione (okres mediany, cztery dni) u 120 pacjentów i przerwane (okres mediany, dwa dni) u 30 pacjentów. Główną przyczyną tych odchyleń była leukocytoza (w 75 procentach przypadków), jak określono w protokole. Inne przyczyny, oparte na decyzjach lokalnych lekarzy, były zwykle związane z problemami medycznymi (np. Infekcje, krwotoki, nieprawidłowości funkcji wątroby i pokrzywka). Spośród 279 pacjentów w grupie G-CSF, którzy przystąpili do cyklu 2, G-CSF nie został podany 23 pacjentom z powodu leukocytozy, uporczywej białaczki lub odstępstw od protokołu, w tym pacjenta z powodu toksyczności związanej z chemioterapią podczas cyklu 1
[podobne: nfz wroclaw skierowania sanatoryjne, szpital wojskowy ełk rejestracja, gabinet rehabilitacji warszawa ]
[patrz też: lekomania leczenie, zmiany barwnikowe skóry, dyżury aptek stargard ]