Wpływ serotoniny wewnątrzruronowej na naczynia wieńcowe u pacjentów ze stabilną dławicą i pacjentów z wariantową dławicą piersiową ad 5

Klawisze wskazują liczbę pacjentów i (w nawiasach) procent ciężkości zwężenia na linii podstawowej. U pacjentów z wariantową dusznicą bolesną występowała pełna okluzja przy stężeniu 10-6 lub 10-5 molów serotoniny na litr, podczas gdy u osób ze stabilną dławicą piersiową obserwowano jedynie postępującą redukcję średnicy. Figura 4. Figura 4. Wyniki badania angiograficznego u pacjenta ze stabilną dusznicą bolesną (pacjent 7, grupa 2) na linii podstawowej (panel A) i po infuzji śródrdzeniowej z 10-4 molami serotoniny na litr przy ml na minutę przez dwie minuty ( Panel B). Znacznie zmniejszone wypełnienie zabezpieczające lewej tętnicy wieńcowej zstępującej przedniej oraz umiarkowane niejednolite zwężenie prawej tętnicy wieńcowej widoczne są po wlewie serotoniny.
W grupie kontrolnej (grupa 1) odpowiedź na serotoninę była dwufazowa w każdym mierzonym miejscu; drobne rozszerzanie występowało przy stężeniach do 10-5 mol na litr, ale występowało zwężenie w 10-4 molach na litr. Natomiast w naczyniach od pacjentów ze stabilną dusznicą bolesną (grupa 2) wystąpiło jedynie zwężenie (ryc. 1). W porównaniu z odpowiedzią dusicielyczną obserwowaną w normalnych naczyniach, krzywa dawka-odpowiedź przesunęła się w lewo o dwa rzędy wielkości, a maksymalna odpowiedź wzrosła dwukrotnie (ryc. 2). Gładkie segmenty wykazywały wyraźniejsze zwężenie niż nieregularne segmenty. Odrębne odcinki zwężone wykazywały zależne od siebie zwężenie, ale średnia nasilenia zwężenia nie wzrastała wraz ze zmniejszaniem sąsiedniej średnicy referencyjnej. U pacjentów z wariantową dusznicą bolesną dyskretne odcinki zwężone uległy zablokowaniu w dawkach serotoniny, które powodowały jedynie umiarkowane zwężenie w sąsiedniej tętnicy niespastycznej iw tętnicach od pacjentów ze stabilną dławicą piersiową (ryc. 3). Odpowiedź dwojaka na serotoninę u dwóch pacjentów w grupie 2, u których wystąpił ból w klatce piersiowej bez zmian w zapisie EKG w odpowiedzi na ergonowinę, była podobna do tej obserwowanej u innych pacjentów w grupie 2. Trzech pacjentów, u których prawidłowa choroba wieńcowa została wlewana serotoniną miało zablokowane lewa przednia opadająca tętnica wieńcowa zaopatrywana przez krewetki z prawej tętnicy wieńcowej. Dwa miały stopień 3 i jedno wypełnienie stopnia 214 zabezpieczonego naczynia na angiogramie linii podstawowej. Wszystkie miały zależną od stężenia redukcję wypełnienia ubocznego, aż do stopnia 0 przy stężeniu serotoniny w dawce 10-4 mol na litr (ryc. 4). Jeden pacjent, u którego wszczepiono lewą tętnicę wieńcową, miał zatkaną lewą przednią zstępującą tętnicę wieńcową dostarczoną przez naczynia zastawkowe z obu tętnic obwodowych i prawej tętnicy wieńcowej, z wypełnieniem 3. stopnia lewej tętnicy zstępującej przedniej za pomocą naczyń pobocznych na angiogramie linii podstawowej który spadł do stopnia po wlewie 10-5 mol serotoniny na litr. U czterech pacjentów z grupy 2, u których wykonano więcej niż jedną sekwencję infuzyjną, stopień zwężenia, który obserwowaliśmy, zmieniał się o mniej niż 5 procent po wielokrotnym wlewie tego samego stężenia (dane nie przedstawione). U trzech pacjentów z grupy 3, u których wykonano więcej niż jedną sekwencję infuzji, w przypadku powtarzanego wlewu wystąpiło ogniskowe zamknięcie naczynia nasierdziowego w tych samych stężeniach.
Dilowanie było konsekwentnie obserwowane we wszystkich grupach po wstrzyknięciu diazotanu izosorbidu.
Objawy i zmiany EKG
U pacjentów z grupy nie stwierdzono żadnych objawów ani zmian w EKG przy stężeniu serotoniny do 10-4 moli na litr lub u dwóch pacjentów, u których stężenie wynosiło 10-3 moli na litr i miało działanie ogólnoustrojowe
[patrz też: nfz wielkopolska sanatoria lista oczekujących, dyżury aptek stargard, lek na zakwaszenie organizmu ]