przychodnie rejonowe kielce ad 6

Przeciwnie, ketanserin wywoływał znaczące nasilenie działania rozszerzającego naczynia krwionośnego serotoniny zarówno na dużych nasadach naczyń wieńcowych, jak i naczyniach wieńcowych, co pokazuje znaczny wzrost pola przekroju wieńcowego (ryc. 1) i przepływu krwi wieńcowej (ryc. 3), w porównaniu z odpowiednimi wartościami uzyskanymi przed podaniem ketanserinu. Nitrogliceryna, niezależny od śródbłonka środek rozkurczający naczynia, podawany pod koniec badania w drodze infuzji wieńcowej, znacznie zwiększył zarówno pole przekroju poprzecznego (ryc. 1), jak i przepływ krwi (ryc. 3). Pacjenci z miażdżycą tętnic wieńcowych
Rycina 4. Rycina 4. Wpływ serotoniny wewnątrzruronowej na przekrój wieńcowy podczas rozkurczu u siedmiu pacjentów z tętnicami wieńcowymi tętnic. Zmiana obszaru jest wyrażona jako procent wartości linii podstawowej (. SEM). Wartości uzyskane podczas wlewu 10 .g serotoniny stanowią średnie wartości dla trzech pacjentów. Serotonina powodowała zależne od dawki zwężenie dalszych segmentów, od wartości wyjściowej 5,1 . 0,6 mm2. Takie zwężenie naczyń było całkowicie nieobecne po podaniu ketanserinu, co sugeruje mechanizm za pośrednictwem receptora 5-HT2. U tych pacjentów zachowano niezależne od śródbłonka rozszerzenie, ponieważ pole przekroju zwiększyło się podczas śródwieńcowego podawania nitrogliceryny.
Nie obserwowano istotnych zmian w proksymalnych odcinkach wieńcowych podczas wlewów serotoninowych, zarówno przed, jak i po podaniu ketanserinu oraz podczas śródwieńcowej nitrogliceryny, co sugeruje upośledzenie dylatacji mediowanej przepływem u tych pacjentów.
Pojedyncza gwiazdka oznacza znaczącą zmianę w stosunku do linii podstawowej (P <0,001), a podwójną gwiazdką znaczącą zmianę w stosunku do odpowiedniej wartości uzyskanej przed podaniem ketanserinu (P <0,001).
Ryc. 5. Ryc. 5. Wpływ serotoniny na prawą tętnicę wieńcową pacjenta z naczyniowymi zmianami miażdżycowymi. Cewnik dopplerowski (niewidoczny) został umieszczony w środkowej części tętnicy (panel A, strzałka), pokazany w prawym przednim skośnym rzucie na podstawie angiografii linii podstawowej. Podczas infuzji serotoniny (10 .g na kilogram na minutę) obserwowano wyraźne zwężenie tętniczych odcinków tętnic dystalnych w stosunku do miejsca wlewu (panel B, strzałka).
Siedmiu pacjentów z chorobą wieńcową miało miażdżycę tętnic, która była co najmniej umiarkowanie ciężka (tj. Zwężenie o 50 procent lub więcej średnicy światła) w co najmniej jednym naczyniu. Jednakże badaliśmy wpływ serotoniny na tętnice wieńcowe ze zwężeniem mniejszym niż 50 procent średnicy światła, ustalonej podczas diagnostyki angiografii. U wszystkich siedmiu pacjentów zależne od dawki zwężenie występowało w odcinkach wieńcowych odległych od miejsca wlewu serotoniny, natomiast powierzchnia przekroju wieńcowego pozostała niezmieniona w proksymalnych odcinkach nie narażonych na serotoninę (ryc. 4). Przekrój tętnicy wieńcowej zmniejszył się z wartości podstawowej wynoszącej od 5,1 . 0,6 mm2 do 1,4 . 0,4 mm2 podczas drugiej infuzji serotoniny (1 .g na kilogram na minutę) – spadek o 64% (P <0,001) ( Ryc. 4). Czterech pacjentów nie otrzymało najwyższej dawki (trzeciej infuzji) serotoniny, ponieważ ich powierzchnia przekroju znacznie się zmniejszyła podczas drugiej infuzji [patrz też: nfz wielkopolska sanatoria lista oczekujących, metronidazol bez recepty, lek bez recepty na zatoki ]