Aspergilloza płucna w zespole nabytego niedoboru odporności czesc 4

Nadal przyjmował amfoterycynę B jako ambulatoryjną, ale miał cytomegalowirusowe zapalenie dróg żółciowych i bakteriemię Pseudomonas aeruginosa. Pacjent 9 zmarł trzy miesiące po rozpoznaniu aspergilozy z postępującymi naciekami płucnymi, które nie zostały scharakteryzowane, po zaprzestaniu przyjmowania amfoterycyny B przez ostatni miesiąc życia. Trzeci pacjent (pacjent 1) otrzymywał amfoterycynę B przez miesiąc po leczeniu itrakonazolem, który zakończył się niepowodzeniem, a pacjent zareagował klinicznie, ale nie radiologicznie, później umierając z powodu masywnej krwioplucia, dobrze znanego powikłania inwazyjnej aspergilozy płucnej. Sześciu pacjentów leczono itrakonazolem, a czterech odpowiedziało na leczenie (tabela 2). U dwóch pacjentów, u których nie wystąpiła wyraźna odpowiedź, udokumentowano niskie stężenie itrakonazolu w surowicy (0,32 .mol na litr u Pacjenta 1) lub podejrzenie (pacjent 6 przyjmował jednocześnie ryfampinę po siedmiu dniach leczenia itrakonazolem). Spośród czterech pacjentów, którzy odpowiedzieli na leczenie itrakonazolem, jeden (Pacjent 5) miał kliniczną i radiologiczną odpowiedź, ale później nastąpiło ponowne pojawienie się jego choroby w czasie, gdy jego stężenie itrakonazolu w surowicy wynosiło w przybliżeniu 7 .mol na litr. Drugi pacjent, który odpowiedział (pacjent 4), nie zareagował początkowo i miał niewykrywalne stężenie itrakonazolu w surowicy podczas jednoczesnego przyjmowania rifampiny. Po przerwaniu ryfampiny i zwiększeniu dawki itrakonazolu stężenie itrakonazolu w osoczu osiągnęło akceptowalny zakres, po czym nastąpiła pełna odpowiedź kliniczna. Nie było jednak zmian radiologicznych, chociaż kultury uzyskane przez powtarzane aspiracje przezklatkowe były ujemne. Trzeci pacjent, który zareagował na itrakonazol (pacjent 10), poprawił się po dwóch miesiącach terapii. Czwarty (pacjent 7) miał poprawę kliniczną i radiologiczną w okresie dwóch miesięcy przed zaprzestaniem stosowania się do leczenia.
Zablokowanie Aspergillosis oskrzelowej
Rycina 2. Rycina 2. RTG klatki piersiowej pacjenta 11, który miał utrudnienie wystąpienia oskrzeli oskrzeli przy przyjęciu do szpitala. Dwustronne nacieki z płaskimi płatami zniknęły całkowicie miesiąc później.
Rycina 3. Rycina 3. Radiogram klatki piersiowej pacjenta 12 z przeszkodową aspergilozą oskrzelową. Dwustronne, rozproszone miękkie cienie są widoczne.
Kliniczna prezentacja trzech pacjentów z zaburzeniami aspergilozie oskrzeli różniła się od tej u pacjentów z inwazyjną aspergilozą. Początek kaszlu był progresywny, ze spontaniczną produkcją u dwóch pacjentów grzybowych odlewów dróg oddechowych. U dwóch pacjentów obserwowano ból w klatce piersiowej, duszność, krwioplucie i gorączkę. Nie było świszczącego oddechu. Dwóch pacjentów wymagało dodatkowego tlenu z powodu duszności. Jeden miał wysoki gradient pęcherzykowo-tętniczy z cząstkowym ciśnieniem dwutlenku węgla 7,3 kPa podczas oddychania powietrzem w pomieszczeniu. Żaden pacjent nie miał eozynofilii. Radiogramy klatki piersiowej wykazały obustronne nacieki dolnych płatów u wszystkich trzech pacjentów, a także nacieki górnych płatów u Pacjenta 12 (ryc. 2 i 3). Skan galu był prawidłowy u jednego pacjenta. Badanie mikroskopowe i hodowla odlewów plwociny (wypluty u dwóch pacjentów) były diagnostyczne we wszystkich trzech przypadkach
[przypisy: zmiany barwnikowe skóry, dentysta na nfz wrocław, lek bez recepty na zatoki ]